Biraz soğuk üşüyorum. kendimi yalnız hissediyorum. İyi ki sen varsın beyaz küheylanım. Hep vardın.Babam ceza için yanına kapatmıştı beni “aklın başına gelene dek kal biraz burada bakalım” demişti. O sesi gülümseyerek hatırlıyorum şimdi. Gülüyorum çünkü sana yakın olmayı o gün öğrenmiştim canım küheylanım
O soğuk kış gecesinde soğuğu, yalnızlığı ve cezamı paylaşmıştım seninle. Uyuya kaldığımda yanında, dört nala şahlanmıştın. Soğuktan, geceden ve cezamdan kurtarmıştın beni rüyamda. Buzhanede yatıyor gibiyim, soğuk içime işlemiş gibi sanki. Hızlı hızlı artan bu sesler ne! Sanırım nal seslerin.
Soylu güzel atım benim, nal seslerin benim ninnim. Küçük büyük fark etmeden ruhuma işlemiş sesin.Biliyorum sende beni seviyorsun
Bir ses var etrafımda. Ha gayret delikanlı! Seninle çıkmak istediğim yolculuktan beni alıkoyan bir ses! Oysa ben senin özgürlüğünü seçmek istiyorum.Şanlı zafer sesleriyle rahvan yürüyüşüne kendimi bırakmak istiyorum.Adiyat suresinde üzerine yemin edilmiş at sen olmalısın diyorum.”Kasem(yemin) olsun soluk soluğa koşanlar üzerine Rabbim de seni sevmiş övmüş öyle yaratmış…
Ayetler soluğumdan soluğuma karışmış, alnımdaki ter sırtımdaki terle yarışmış, ruhumdaki coşku seninle şaha kalkmış…güzel insanlar güzel atlara binip uzaklaşmış…
Ancak ben gözümü açtığımda nal seslerinin kalp atışlarımla beni bana bıraktığını görüyorum.Bu hastane odasında anlıyorum ki ancak güzel insanlar güzel atlara binip uzaklaşırmış
Yorumlar
Yorum Gönder