Yollar kıvrılır zihnimin kıvrımlarında. Ruhumun duygusunu tattırırım gördüğüm her martıya. Uzadıkça uzar istikametim. Velev ki hayatımın üstündeyim. Bükülmez sınırları büküp aşılmayan dağların ardına giderim. Yoldaşım olur tüm kuşlar. Ardımda büklüm büklüm dalgalar. Ve hissine özenirim denizin olan her şeyin duygusunu nefesime hapsetmek ister, buram buram o mis gibi kokusunu ciğerlerime çekerim. Özgürlüğünü tadımlar ruhum, damakta dinmeyen bir tat. Dünyaya değil hayale ait sanki bu hissiyat. Gözlerimi kapatır, parmağımı mavi göğün altına uzatır ve bir ada seçerim bir daha hiç ayrılmamak adına mutluluğundan. Doyasıya gezerken sokakları huzura çıkan adalarda, hissimi kaldırımlara emanet eder, pencere gözlü evleri şahit tutarım adımlarımla. O vakitlerde zamanı büker, havada süzülen kuşların kanatlarına saklanır özgürce salınırım hülyalarda. Bırakırım kendimi zamansızlığın aguşuna. Götürsün beni bilmed...