''Dünya döner durur durur Sen zannetme zaman durur Küllerim yeniden beni bulur Hem fanidir hem bakidir Ademoğluna sakidir Gökyüzünden hakikidir Onu bile kuşatır zaman'' Bu dizeler bir şarkı sözüne ait. Biz anılarımızla, kalıcı ,asla durmaması ile de hızla geçen zamanın içinde bilinmez bir hayatın kıvrımlarında yaşamaktayız. Oysa ''benim hayatım'' diyoruz. Sahiplenerek, zamana aidiyetimizi serpiştirerek, ilerliyoruz yolumuzda. Bilinmezliğin reddedilişinde kırılan nice şeyler, kesiklerinin acısını nerede yitirecekler ? Kelimeler bir yaşamdan sıyrıldığını, vazgeçtiğini hayatın neresinde fark edecekler? Peki ya korku hiç masum değil midir yaşadığı ikileme set çekerken? Harfler hep bir soru ipinde mi sallanır hayatın her köşesinde? İşte hayata uğramış bir insan. Her adımında farklı bir nisyan. Öyleyse nedir dinmeyen bu isyan ... Aslında nasip ve sessizlik her yandadır. Görünmez bir perdenin hemen arkasında. Kimi zaman bir imtihan ad...